เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 111 มู่ชิงชิงเป็นลมโดยไร้สาเหตุ
มู่ชิงชิงตบแก้มตัวเองเบา ๆ จัดรอยยิ้มที่นางคิดว่าสมบูรณ์แบบ แล้วเดินเข้าไปหาเผยฮู่
“ข้าแนะนำตัวอย่างเป็นทางการแล้วกัน ข้าชื่อมู่ชิงชิง แม้จะเป็นองค์หญิง แต่เวลาส่วนตัว ข้าหวังว่าเราจะปฏิบัติต่อกันเหมือนสหาย
“ต่อไปข้าจะคุ้มครองเจ้าเอง!”
พูดจบ นางก็ตบอกอย่างชาวยุทธภพเพื่อเป็นการรับรอง
แววตาเผยฮู่เย็นชาไร้อารมณ์ ไม่มีการตอบสนองใด ๆ
มู่ชิงชิงคิดว่าเขาฟังไม่เข้าใจ
“เผยฮู่ เจ้าอย่าคิดว่าตัวเองไม่มีคุณสมบัติเป็นสหายกับข้าเลย ที่จริงพวกเราก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน คนเราล้วนเท่าเทียมกัน
“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าอยู่กับองค์หญิงอันหยางอย่างไร แต่เมื่ออยู่กับข้า เจ้าไม่จำเป็นต้องกดกลั้นตัวเองเลย
“ข้ามีองครักษ์อยู่มากมาย พวกเขาปกป้องข้าได้ เจ้าไม่ต้องกดดัน ถือเสียว่ามาเที่ยวเล่นที่จวนสกุลเซียว เปิดหูเปิดตาก็แล้วกัน”