บทที่ 112 มู่ฉือ ข้ากำลังรอเจ้า

บทที่ 112 มู่ฉือ: ข้ากำลังรอเจ้า

เห็นเพียงว่าแขนเรียวงามขาวผ่องแต่เดิมของมู่ชิงชิง บัดนี้เส้นเลือดปูดนูนขึ้นมาทีละเส้น มองแวบแรกคล้ายหนอนสีเขียวนับสิบตัว

เส้นเลือดเหล่านั้นยิ่งปูดบวมขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานทั้งแขนก็เริ่มบวมจนเส้นเลือดแทบรับเลือดที่ไหลมารวมกันมากมายไม่ไหว ราวกับพร้อมจะแตกได้ทุกเมื่อ

แขนยังเป็นเช่นนี้ ส่วนหลังมือยิ่งเห็นชัดด้วยตาเปล่าว่าเริ่มเน่าเปื่อย

เนื้อหนังราวกับถูกกัดกร่อนจนยุบเป็นหลุมเนื้อเล็ก ๆ หลายหลุม หลุมที่เกิดจากการเน่าเปื่อยเรียงชิดกันแน่นคล้ายส่วนหนึ่งของรังต่อ ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือในแต่ละหลุมมีหนอนตัวเล็ก ๆ ขยับไหวให้เห็นเลือนราง

ดูเหมือนหนอนตัวเล็กเหล่านั้นจะเอาส่วนหางโผล่ออกมาข้างนอก ส่วนหัวพยายามมุดคลานเข้าไปด้านใน กัดกินเนื้อของร่างเจ้าบ้าน

ภาพตรงหน้านี้ หากจะบอกว่าน่าสยดสยอง ก็ยังสู้ว่าน่าขยะแขยงไม่ได้