กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 110 เช่นนี้ อาฮู่ก็กลับมาได้แล้ว
มู่ฉือกับหลี่เชียนล่องทะเลสาบด้วยกัน ก็เป็นเพียงการแสดงไปตามสถานการณ์
ชั่วเวลาสองถ้วยชายังไม่ทันผ่านไป นางก็อ้างว่าเมาเรือแล้วให้เรือเทียบท่า
…
ภายในรถม้าอบอวลด้วยกลิ่นเฉพาะตัวของกำยานสงบจิต
มู่ฉือเปิดม่านหน้าต่าง ชมทิวทัศน์ภูเขาและทะเลสาบด้านนอก มองไกลออกไปอย่างผ่อนคลายเป็นพิเศษ
มามาหลิ่ววางขนมจานเล็กไว้ให้
“องค์หญิง พระองค์ยุยงให้ราชบุตรเขยหลี่ไปหาเรื่ององค์หญิงเจาหยาง องค์หญิงเจาหยางจะยอมให้เผยฮู่กลับมาจริงหรือเพคะ?”
“แน่นอนว่าไม่”
มู่ฉือปล่อยม่านหน้าต่าง มองขนมบนโต๊ะเตี้ยด้วยแววตาเปี่ยมรอยยิ้ม แล้วเอ่ยต่ออย่างเอื่อยเฉื่อย