กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 109 หลี่เชียน: นางกำลังแย่งชิงกันซึ่งหน้า
หลังจัดการเรื่องของหวังมามาเรียบร้อยแล้ว มามาหลิ่วก็ปรนนิบัติองค์หญิงเข้านอน พลางเอ่ยถามขึ้นอย่างไม่คิดอะไร
“องค์หญิง พรุ่งนี้พระองค์จะไปตามนัดของหลี่เชียนจริงหรือเพคะ?”
ตอนกลางวัน ฉู่อันแวะมาครั้งหนึ่ง
เดิมทีนางคิดว่าเขามาเพื่อซักถามเรื่องแบบคัดอักษร
ไม่คิดเลยว่าเขาจะมาส่งข่าวแทนหลี่เชียน
มู่ฉือนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงอย่างสบาย มือทั้งสองวางอยู่นอกผ้าห่ม ลูบคลำกำไลหยกที่หลี่เชียนมอบให้ก่อนหน้านี้อย่างใจลอย
“องค์หญิง?” มามาหลิ่วคิดว่านางฟังไม่ชัด จึงตั้งใจจะถามซ้ำอีกครั้ง
ทว่าเพิ่งเอ่ยเรียกองค์หญิง เด็กสาวก็เงยหน้าขึ้นมองนาง พร้อมส่งยิ้มบริสุทธิ์สดใสให้
“มามา พรุ่งนี้เป็นวันเหมาะแก่การออกเดินทางนะ”