บทที่ 108 หวังมามาถูกโบยห้าสิบไม้

บทที่ 108 หวังมามาถูกโบยห้าสิบไม้

จู่ ๆ ก็มีงูลายดอกตัวหนึ่งโผล่ออกมาจากผ้าห่ม ทำให้หวังมามากรีดร้องไม่หยุด

นางกระโดดลงจากเตียง แล้ววิ่งออกไปข้างนอกเป็นอย่างแรก

แต่ยิ่งร้อนใจ ประตูห้องก็ยิ่งเปิดไม่ออก

งูตัวนั้นเคลื่อนไหวว่องไวมาก ราวกับได้กลิ่นอาหาร มันรีบเลื้อยตรงเข้าหาหวังมามา

ด้วยความหวาดกลัว หวังมามาจึงคว้าเก้าอี้ขึ้นมาต่อสู้กับมันตามสัญชาตญาณ

“อย่าเข้ามา! อ๊ากกก! อย่าเข้ามานะ!”

ภายในห้องของหวังมามาเกิดเสียงดังมาก แต่เหล่าสาวใช้ในจวนกลับรู้แก่ใจโดยไม่ต้องเอ่ย ทำเป็นไม่ได้ยิน

ฟ้ามืดแล้ว แต่มู่ฉือยังไม่เข้านอน

นางอยู่ในห้องของเผยฮู่ นั่งเท้าคางอยู่ริมโต๊ะ เงียบ ๆ มองเผยฮู่จัดเก็บสัมภาระ