เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 102 ความทรงจำของฉู่อันอี พบคุณชายครั้งแรก
มู่ชิงชิงปล่อยแขนฮ่องเต้ แล้วแนะนำคนผู้นั้นแก่พระองค์อย่างจริงจัง
“เสด็จพ่อ ข้าไม่รู้วรยุทธ์ แต่โม่หลีบอกว่าองครักษ์ข้างกายองค์หญิงอันหยางคนนั้น เป็นยอดฝีมือในยุทธภพอย่างแน่นอน
“ยิ่งไปกว่านั้น พลังภายในของคนผู้นั้นอาจเหนือกว่าโม่หลีเสียอีก”
“จริงหรือ?” ฮ่องเต้ไม่เคยพบเผยฮู่มาก่อน จึงรู้สึกว่าคำพูดนี้เกินจริงไปบ้าง
ที่จริงแล้วมู่ชิงชิงเองก็ยืนยันไม่ได้
นางเพียงฉวยโอกาสนี้ทดสอบดูว่าองครักษ์ของมู่ฉือมีความสามารถเพียงใด
อย่างไรเสีย หากอยากใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในโลกใบนี้ มู่ฉือก็คือภัยคุกคามใหญ่ที่สุดของนาง
รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ละครชิงดีชิงเด่นในวังที่นางดูมาตั้งมากมายจะเสียเปล่าได้อย่างไร
เพราะฉะนั้น ไม่ว่าจริงหรือไม่ มู่ชิงชิงก็ต้องทำให้ฮ่องเต้เชื่อ นางเอ่ยต่ออย่างจริงจังว่า