กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 101 ราชครูซ่อนฝีมือ
เวินจิ่นอวิ๋นถอนหายใจเงียบ ๆ แล้วถามเด็กสาวที่หันหลังให้เขาด้วยความหวังสุดท้าย
“องค์หญิง ไม่เป็นจริง ๆ หรือ”
มู่ฉือยื่นมือไปเกาเปลือกไม้ตรงหน้า เอ่ยเสียงอู้อี้ว่า
“ข้าอยากได้แม่นมหลิ่ว”
“แม่นมหลิ่วถูกพาตัวไปแล้ว องค์หญิง” เวินจิ่นอวิ๋นนวดขมับ น้ำเสียงจนปัญญายิ่งกว่าเดิม
จากนั้นก็มีแต่ความเงียบงันยาวนาน
เวินจิ่นอวิ๋นก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ประสานมือคำนับอย่างสำรวม แล้วเอ่ยว่า
“องค์หญิง ให้กระหม่อมบอก แล้วพระองค์ทำตามได้หรือไม่”
ทว่ามู่ฉือพยายามอยู่หลายครั้ง ก็ยังทำไม่สำเร็จ