บทที่ 100 ซักถาม นางผิดอันใด

บทที่ 100 ซักถาม นางผิดอันใด

มู่ฉือมององค์ชายที่ก่อนหน้านี้พูดจาหยิ่งผยองใส่แม่นมหลิ่ว แววตาเปี่ยมรอยยิ้ม ทว่ากลับชวนให้ผู้คนไม่สบายใจอย่างยิ่ง

“องค์ชายผู้นี้แค่พูดเล่น…” คนผู้นั้นส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปยังเหล่าพี่น้ององค์ชาย

ในดวงตางดงามคู่นั้นของมู่ฉือเผยแววรำคาญอยู่เล็กน้อย

“พูดเล่นหรือ แต่ข้ากลับถือเป็นจริงเสียแล้ว”

องค์ชายผู้นั้นไม่ว่าอย่างไรก็ไม่อาจทำเรื่องที่ทำลายศักดิ์ศรีของตนได้

ในตอนนั้นเอง การปรากฏตัวของคนผู้หนึ่งช่วยคลี่คลายสถานการณ์ให้เขาโดยอ้อม

“นั่นราชครูเวินมิใช่หรือ!”

เหล่าองค์ชายต่างเคยได้รับการสั่งสอนจากเวินจิ่นอวิ๋น จึงมองเขาเป็นบุคคลทรงเกียรติเคร่งขรึมประหนึ่งท่านอาจารย์ แม้เขาจะอ่อนโยนและมีอุปนิสัยดีอย่างเหอเชียน แต่พวกเขาก็อดรู้สึกยำเกรงเขาโดยธรรมชาติไม่ได้ และสามีผู้นี้ก็เห็นว่าเหล่าองค์ชายควรเคารพท่านอาจารย์