กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 96 เฝ้ารอวันพิธีปักปิ่นมาถึง
แม่นมหลิ่วรีบเดินไปที่ประตู กดเสียงตำหนิสาวใช้ที่ผลุนผลันเข้ามา
“องค์หญิงกำลังเสวย เจ้าเห็นกฎเกณฑ์อยู่ในสายตาหรือไม่ เอาเรื่องเช่นนี้มาทำให้องค์หญิงเสียพระกระยาหาร รีบถอยออกไป!”
สาวใช้รีบทำตามคำสั่ง ถอยออกไปด้านนอก แต่กลับได้ยินเสียงนุ่มหวานเย็นเยียบขององค์หญิงดังขึ้นช้า ๆ
“ฆ่าแล้วหรือ...”
มู่ฉือวางตะเกียบลง ใจลอยพลางคนช้อนในถ้วยน้ำแกง ดวงตางามฉายรอยยิ้มพึงพอใจแวบหนึ่ง
“สมแล้วที่เป็นอาฮู่ ไม่เคยทำให้ข้าผิดหวังเลย”
นางเงยหน้ามองสาวใช้ที่อยู่ตรงประตู “เยว่หลีเป็นฝ่ายไปหาอาฮู่หรือ”
ก่อนสาวใช้ตอบ นางเหลือบมองแม่นมหลิ่วที่อยู่ตรงหน้า เพื่อขออนุญาตจากอีกฝ่าย จะได้ไม่พูดผิดจนกระทบการเสวยขององค์หญิงอีก