กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 68 อันหยางเป็นดาวอัปมงคลที่นำเภทภัยมาให้คนรอบตัว
ดวงตะวันคล้อยไปทางตะวันตก เห็นทีใกล้จะลับฟ้าแล้ว มู่ฉือจึงออกจากตำหนักเจาหยาง
ก่อนจากไป นางยังขอภาพของคุณชายรองเฉียวจากมู่ชิงชิงกลับไปด้วย
มู่ชิงชิงคิดว่านางมีความรู้สึกชื่นชอบเฉียวเอ้อร์ ตอนส่งนางออกจากตำหนักเจาหยางจึงเล่าเรื่องของเฉียวเอ้อร์ให้นางฟังอีกไม่น้อย
แม่นมหลิ่วต้องอดกลั้นอย่างยิ่งจึงไม่ระเบิดอารมณ์ออกมาตรงนั้น
ระหว่างทางออกจากวัง นางเกือบฉีกภาพวาดใบนั้นทิ้งเสียแล้ว
“แม่นมโกรธมากหรือ” บนใบหน้างามล่มเมืองของมู่ฉือปรากฏความไร้เดียงสาสดใส ราวกับไม่เข้าใจว่าเหตุใดแม่นมหลิ่วจึงมีปฏิกิริยารุนแรงเช่นนี้
แม่นมหลิ่วโกรธจนแทบมีควันพุ่งออกจากรูจมูก
โชคดีที่นางควบคุมตนเองได้ดี จึงไม่แสดงออกทางสีหน้า
“องค์หญิง ที่แม่นมโกรธก็เพราะคำพูดขององค์หญิงเจาหยางไร้เหตุผลเหลือเกิน แต่แม่นมเชื่อว่าองค์หญิงย่อมแยกแยะถูกผิดได้ด้วยตนเอง ไม่มีทางถูกนางชักจูงไปได้แน่เพคะ”