กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 69 หลี่เชียนรู้เรื่องการเลือกคู่ครอง
หวังชิงเฟิงคิดเสมอว่าตนทำเรื่องต่าง ๆ อย่างรอบคอบ แต่คำพูดของอัครเสนาบดีฝ่ายซ้ายเมื่อครู่นี้ทำให้เขายิ่งคิดก็ยิ่งหวาดผวา
สีหน้าของเขาย่ำแย่ถึงขีดสุด แผ่นหลังก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น
“ท่านเสนาบดี เวินจิ่นอวิ๋นผู้นี้…เขา เขามีอำนาจครอบคลุมไปทั่วจริงหรือขอรับ”
ราชครูที่ไม่มีอำนาจจริง ทำได้เพียงเขียนบทความ จะเทียบกับสายลับในเงามืดที่อยู่ใต้บัญชาของท่านเสนาบดีได้อย่างไร
หวังชิงเฟิงคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ
หยางหวยซานกลับกล่าวเพียงประโยคเดียวด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ
“เวินจิ่นอวิ๋นผู้นี้ หากเจ้าไม่ไปยั่วยุเขา ก็ยังอยู่ร่วมกันอย่างสงบได้ แต่เมื่อใดที่ไปยั่วยุเขา เมื่อนั้นอย่าหวังว่าจะถอนตัวไปได้อย่างปลอดภัย”
……
หลังหวังชิงเฟิงจากไป ผู้ติดตามในจวนที่หยางหวยซานเลี้ยงไว้ก็เข้ามาในห้องหนังสือของจวนของท่าน