บทที่ 45 ดึงเวินจิ่นอวิ๋นมาเป็นพวก เริ่มจากใช้รูปโฉม

บทที่ 45 ดึงเวินจิ่นอวิ๋นมาเป็นพวก เริ่มจากใช้รูปโฉม

เรือนแยก

หลี่หรงเอ๋อร์ซบหลี่เชียนอย่างอ่อนช้อยนุ่มนวล ในใจก็ยังนึกถึงกำไลหยกชางสุ่ยวงนั้น

นางใช้นิ้ววาดวงกลมบนแผงอกของหลี่เชียน พลางออดอ้อนเขา

“ซานหลาง วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดของข้านะ เกิดเรื่องไม่รื่นรมย์ตั้งมากมาย ท่านไม่ปลอบข้าบ้างเลย...”

แม้หลี่เชียนจะโอบหลี่หรงเอ๋อร์ไว้ แต่ในหัวกลับคิดถึงมู่ฉือ

เขาใจลอย ไม่มีกะจิตกะใจจะสนใจหลี่หรงเอ๋อร์เหมือนแต่ก่อนเลย

เมื่อได้ยินเสียงออดอ้อนหวานหยดของนาง เขาไม่เพียงไม่รู้สึกอะไร กลับยังหงุดหงิดอยู่บ้าง

“ซานหลาง ท่านไม่พูดอะไรเลยหรือ” หลี่หรงเอ๋อร์รู้สึกถึงความผิดปกติของเขา จึงเงยหน้ามองเขาอย่างคาดหวัง

หลี่เชียนจับไหล่หลี่หรงเอ๋อร์ แล้วดันนางออกไปเล็กน้อย