กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 44 หลี่หรงเอ๋อร์ถูกตบ
เมื่อเห็นหลี่เชียนยังลังเลไม่ตัดสินใจ หลี่หรงเอ๋อร์ก็ร่ำไห้จนงามหยาดเยิ้ม วิงวอนมู่ฉืออย่างน่าสงสาร
“องค์หญิงอันหยาง พระองค์ชอบซานหลางใช่หรือไม่ พระองค์ชอบเขาจึงคิดกำจัดข้ากับลูก แต่ข้ากับซานหลางรักกันด้วยใจจริงนะเพคะ
“หม่อมฉันผู้ต่ำต้อยขอร้อง ขอพระองค์โปรดให้พวกเราได้ครองคู่กัน ต่อไปแม้พระองค์จะเข้าจวนสกุลหลี่เป็นนายหญิง หม่อมฉันผู้ต่ำต้อยก็จะเคารพพระองค์เหนือผู้ใด องค์หญิง หม่อมฉันผู้ต่ำต้อยตัดใจจากซานหลางไม่ได้จริง ๆ ขอพระองค์โปรดเมตตา องค์หญิง...”
สีหน้าหลี่เชียนเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงเมื่อมองมู่ฉือ
อาฉือชอบเขาหรือ
เป็นความชอบระหว่างชายหญิงหรือ
วันนี้หลี่หรงเอ๋อร์พูดมามากมาย มีเพียงประโยคนี้ที่เข้าถึงใจเขา