กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 43 องค์หญิงอันหยางผลักข้า
หลี่หรงเอ๋อร์เบิกตากว้าง จ้องข้อมือของมู่ฉือเขม็ง
บนข้อมือเรียวขาวของหญิงสาวสวมกำไลหยกเนื้อใสกระจ่าง ฝีมือประณีตงดงาม
อีกทั้งยังทำจากหยกชางสุ่ยเช่นเดียวกัน
ตรงรอยต่อของกำไลหยกยังประดับลวดลายเมฆมงคลหรูอี้ฝังทองซึ่งนางชื่นชอบ
รูปแบบนี้เหมือนกับแบบร่างที่หลี่เชียนเคยให้ดูทุกประการ!
“กำไลวงนี้...” หลี่หรงเอ๋อร์มองมู่ฉืออย่างไม่อยากเชื่อ อยากถามถึงที่มาของกำไล ทั้งในใจก็เริ่มคาดเดาได้แล้ว
มู่ฉือยิ้มหวานอย่างงดงาม “เจ้าก็ชอบกำไลวงนี้ด้วยหรือ แต่พี่เขยบอกว่ามีเพียงวงเดียว เมื่อเขามอบให้ข้าแล้ว ย่อมมอบให้เจ้าอีกไม่ได้ จะทำอย่างไรดีเล่า”
นางราวกับล่วงรู้ทุกสิ่งมานานแล้ว ทั้งยังสบตาหลี่หรงเอ๋อร์ ทำให้หลี่หรงเอ๋อร์ใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ