กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 40 ชมดอกเหมยที่วัดจีหมิง
แม้มู่ฉือมิได้สั่ง แม่นมหลิ่วก็เตรียมน้ำร้อนไว้อาบให้นางแต่เนิ่น ๆ แล้ว
ทุกครั้งหลังพบหลี่เชียน นางจะต้องชำระล้างร่างกายตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า อีกทั้งเสื้อผ้าที่ถอดออกมาก็ต้องให้สาวใช้เผาทิ้งทั้งหมด
วันนี้หลี่เชียนลูบศีรษะนาง ทำให้อารมณ์ของนางย่ำแย่อย่างยิ่ง
แม่นมหลิ่วสระผมยาวสลวยของนางจนสะอาด เช็ดจนแห้ง แล้วชโลมน้ำมันบำรุงผม ทุกเส้นล้วนงดงามยิ่งนัก
“องค์หญิง สะอาดเรียบร้อยแล้วเพคะ” แม่นมหลิ่วปรนนิบัตินางอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย คอยตามใจนิสัยเล็ก ๆ น้อย ๆ ของนาง น้ำเสียงอ่อนโยนเปี่ยมเมตตาเช่นนี้อยู่เสมอ
มู่ฉือนอนเอกเขนกบนตั่งงาม เหยียดแขนอย่างเกียจคร้าน “มือของแม่นมหลิ่วช่างประณีตจริง ๆ”
กล่าวพลางคว้ามือของแม่นมหลิ่วมา พลิกดูเส้นลายบนมืออย่างละเอียด ราวกับใคร่รู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร