กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 41 องค์หญิงน่ารักมาก
เพื่อรับรองเหล่าบัณฑิตและผู้รักวรรณศิลป์จากทั่วสารทิศที่มาเยือนทุกปี ภายในวัดจีหมิงจึงจัดเรือนรับรองอันประณีตหลายขนาดไว้ให้แขกพักผ่อน รับประทานอาหาร และหาความสำราญ
ยามเที่ยง หลี่เชียนจัดการทุกอย่างอย่างคล่องแคล่ว พามู่ฉือรับประทานอาหารในวัด
ส่วนเผยฮู่เฝ้าอยู่ด้านนอกเรือนรับรอง เพื่อป้องกันคนนอกเข้ามาใกล้
ภายในวัดมีแต่พระสงฆ์ที่ตั้งใจศึกษาพระธรรม อาหารจึงเรียบง่าย ไม่มีเนื้อสัตว์แม้แต่น้อย
หลี่เชียนเตรียมขนมมาหลายอย่างด้วยตนเอง แล้วจัดวางลงบนโต๊ะ
“อาฉือ นี่เป็นขนมที่ข้าสั่งจากหอหนึ่งใต้หล้ามาเป็นพิเศษ รสหวานแต่ไม่เลี่ยน เหมาะกับแม่หนูน้อยอย่างพวกเจ้ายิ่งนัก”
มู่ฉือกวาดตามองอาหารและขนมบนโต๊ะ สีหน้าหม่นหมอง ดูไม่ค่อยมีเรี่ยวแรง