กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 39 หลี่เชียนต่างหากคือเหยื่อ
ฉู่อันอยู่ข้างกายเวินจิ่นอวิ๋นมาหลายปี สายตาของเขาจึงเฉียบคมยิ่ง
เขาชอบชื่นชมสิ่งงดงาม
องค์หญิงอันหยางมีรูปโฉมงดงาม ประกอบกับความสัมพันธ์ที่มีกับแม่ทัพน้อยเย่ จึงทำให้เขาอดใส่ใจนางเพิ่มขึ้นไม่ได้
“ใต้เท้า ข้าแค่คิดว่าองค์หญิงอันหยางน่าสงสารอยู่บ้าง ก่อนหน้านี้ท่านใต้เท้าหลี่ทำเรื่องเกินเลยถึงเพียงนั้น แม้จะถูกวางยาจนอดใจไม่อยู่ก็เถิด แต่เขามีใจเช่นนั้นต่อองค์หญิงเจาหยาง นี่เป็นเรื่องจริงอยู่ดี มิฉะนั้นเขาจะเข้าใจว่าสาวใช้ผู้นั้นเป็นองค์หญิงได้อย่างไร