บทที่ 38 เรียกข้าว่าอาฉือเถิด

บทที่ 38 เรียกข้าว่าอาฉือเถิด

มู่ฉือมาถึงโถงหน้า พอเห็นแมวก็มีสีหน้าตื่นเต้นดีใจ

“พี่เขย นี่จะมอบให้ข้าหรือ”

แววชอบพอในดวงตาของหญิงสาวไม่ปิดบังแม้แต่น้อย ทำให้หลี่เชียนรู้สึกทันทีว่าความเหน็ดเหนื่อยหลายวันที่ผ่านมาคุ้มค่าแล้ว

“องค์หญิง อยากอุ้มมันหรือไม่”

“อื้อ!” มู่ฉือตาเป็นประกาย ยื่นมือไปรับ

เผยฮู่กับแม่นมหลิ่วต่างกลั้นหายใจรวดเดียว แทบอยากสังหารหลี่เชียนเสียเดี๋ยวนั้น

แมวสูดดมกลิ่นหอมจากกายหญิงสาวอย่างเพลิดเพลิน จนหรี่ตาลง

มันคลอเคลียเข้าหามู่ฉืออย่างกระตือรือร้น พร้อมร้อง “เหมียวอู้”

คนกับแมวดูเข้ากันได้อย่างกลมกลืนยิ่ง