กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 22 ถอดเสีย
ท่ามกลางสายตาฉงนเล็กน้อยของมู่ฉือ เวินจิ่นอวิ๋นหยุดฝีเท้าแล้วทอดสายตาอย่างเปิดเผย
ครู่ต่อมา เสียงใสกังวานอ่อนโยนของเขาก็ดังขึ้น
“องค์หญิง หากกระหม่อมยอมก้มหัวให้ท่านเพราะแมวตัวหนึ่งจริง ๆ ท่านก็จะยิ่งรังเกียจกระหม่อม ส่วนโอกาสที่จะได้แมวคืนยิ่งริบหรี่”
“ก่อนกระหม่อมมาที่นี่ องค์หญิงเจาหยางกำลังตามหาแมวอยู่ องค์หญิงคิดว่าตนทำได้แนบเนียนไร้ช่องโหว่ ทว่าในวังหลวงมีสายลับในเงามืดอยู่มาก อีกไม่นานก็จะสืบสาวมาถึงท่าน”
“แม้องค์หญิงจะให้ผู้อื่นลงมือแทน ก็ยากจะรับประกันว่าคนผู้นั้นจะไม่เปิดโปงท่าน”
“ที่กระหม่อมขอให้องค์หญิงคืนแมว ก็เพราะไม่อยากให้เกิดเรื่องในวังหลวงจนผู้บริสุทธิ์ต้องเดือดร้อน มิใช่เพียงเพื่อองค์หญิงเจาหยางคนเดียว”