กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 19 สงสัยว่านางขโมยแมว
“ใครทำร้ายข้า!” อารมณ์ของหลี่เชียนพลุ่งพล่านขึ้นเล็กน้อย เสียงก็สูงขึ้นตามไปด้วย
มู่ฉือราวกับกระต่ายตัวน้อยที่ถูกทำให้ตกใจ ร่างสั่นสะท้านเบา ๆ จนขนบนเสื้อคลุมขนจิ้งจอกพลิ้วไหวตาม
เมื่อเห็นเช่นนั้น หลี่เชียนก็เผลอปรับน้ำเสียงให้อ่อนลง แต่ในถ้อยคำยังปิดบังความร้อนใจไม่มิด เขาไล่ถามต่อ
“องค์หญิง โปรดบอกข้าได้หรือไม่ว่าท่านเห็นผู้ใด?”
“เหมือนจะเป็นพระอนุชาหลายคน พวกเขายังเด็ก ไม่รู้ความ ข้าได้ยินพวกเขาพูดว่าจะให้เจ้าลิ้มรสความลำบากเสียบ้าง เจ้าจะได้ไม่กล้าคิดการใดอีก พวกเขายังจะไปพบพี่หญิงเจาหยาง บอกว่าช่วยนางระบายแค้นแล้ว บางทีอาจได้รับรางวัลด้วย…”
หลังได้ฟังคำพูดของนาง สีหน้าของหลี่เชียนพลันเปลี่ยนไปเล็กน้อย มือทั้งสองกำแน่นเป็นหมัด
ที่แท้เป็นฝีมือขององค์ชายหลายคน
พวกเขายังคิดจะไปขอรางวัลจากองค์หญิงเจาหยางด้วยหรือ!?