บทที่ 18 ทำผิดแล้วต้องถูกลงโทษนะ

บทที่ 18 ทำผิดแล้วต้องถูกลงโทษนะ

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น มู่ฉือจึงเดินตามเสียงไปยังประตูด้านข้างของตำหนักเย็น เผยฮู่ตามนางไปติด ๆ

ในตำหนักเย็นไม่ได้มีคนอยู่เพียงคนเดียว

พวกเขาคิดว่าสถานที่นี้ห่างไกลผู้คน จึงไม่ยำเกรงสิ่งใด

“หลี่เชียนสารเลว! ดูเรื่องงามที่เจ้าก่อไว้สิ! เมื่อคืนไปร่วมประเวณีกับสาวใช้ในศาลาตั้งศพจนคนรู้กันทั่ว เสียหน้าตระกูลหลี่ของเจ้าอย่างเดียวก็แล้วไป ยังลากองค์หญิงจาวหยางเข้ามาพัวพันอีก เจ้าสมควรตาย!”

“หลี่เชียน ตระกูลหลี่ของพวกเจ้าก็ไม่ได้เป็นตระกูลสูงศักดิ์อะไร องค์หญิงฮวาฉางตาถั่วถึงได้เลือกเจ้าเป็นสามี เจ้าเป็นแค่ราชบุตรเขย ไม่มีอำนาจจริง ได้ตำแหน่งลอย ๆ ยังไม่มีคุณสมบัติพอจะยกเท้าให้องค์หญิงจาวหยางเสียด้วยซ้ำ! ข้าแนะนำให้เลิกคิดถึงนางเสียแต่เนิ่น ๆ!”

“ฮึ! ไม่รู้จักเจียมตัวเลย องค์หญิงจาวหยางใช่คนที่เจ้าจะหมายปองได้หรือ ทั้งหมดเป็นเพราะเจ้า ชื่อเสียงขององค์หญิงถึงได้มัวหมอง!”