กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 5 พี่จิ่นอวิ๋น
เผยฮู่กางร่มให้มู่ฉืออยู่ตลอด เพื่อไม่ให้หิมะตกใส่ตัวนาง
เมื่อเห็นเวินจิ่นอวิ๋นใต้ต้นสนเย็น เขาก็เอ่ยถามมู่ฉือเสียงเบา “จะฆ่าปิดปากหรือไม่”
ดวงตาของเขามีไอสังหาร แต่เด็กสาวข้างกายยับยั้งเอาไว้
มู่ฉือทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่หลบเลี่ยง กลับเดินผ่านข้างกายเวินจิ่นอวิ๋นอย่างสงบนิ่ง
เวินจิ่นอวิ๋นยืนอยู่ใต้ต้นไม้ ดูจากท่าทางแล้วคงกำลังรอใครบางคน
เมื่อเด็กสาวเดินผ่านข้างกายเขา จู่ ๆ นางก็หยุดฝีเท้า
นางหันข้าง ยกนิ้วชี้แตะริมฝีปากแดง แล้วเรียกเขาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
“พี่เขย ช่วยเก็บความลับให้ข้า ข้าก็จะไม่ฆ่าท่านนะ มิฉะนั้นข้าจะกรีดคอท่านเสีย…”
นางพูดด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาสดใส แต่ถ้อยคำกลับชวนให้ขนลุกขนพอง