กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เสด็จพ่อสวรรคตแล้ว
“ลูกไม่จำเป็นต้องขอราชโองการพระราชทานสมรสจากเสด็จพ่อแล้ว สิ่งเดียวที่ลูกต้องการ คือให้เสด็จพ่อสวรรคตไปเสีย”
ฮ่องเต้ดิ้นรนสุดชีวิต ทว่ายามนี้ร่างกายป่วยหนักเกินเยียวยา พอถูกมือใหญ่ของเฮ่อจืออวี่ออกแรงบีบคอกดลงกับพระแท่นบรรทม ก็ไม่อาจขยับเขยื้อนได้อีก
รูม่านตาหดวูบ ในที่สุดฮ่องเต้เฒ่าก็สัมผัสได้ถึงความหวาดกลัว
ความหวาดกลัวว่าจะไม่มีวันรอดชีวิตไปได้
ก้นบึ้งดวงตาของเฮ่อจืออวี่ผุดประกายคมปลาบอันบิดเบี้ยว น้ำเสียงยังคงสุขุมราบเรียบ ทว่ากลับชวนให้ขนหัวลุกจับขั้วหัวใจ
“ชั่วชีวิตนี้ของลูก ไม่ว่าเคยขออะไร ท่านก็ไม่เคยยอมรับปากสักอย่าง แต่ท่านคือผู้ให้กำเนิดลูก เช่นนั้นในวาระสุดท้ายนี้ ก็ช่วยยอมทำตามคำขอของลูกสักครั้งเถอะ”
“หลับตาลง แล้วลงไปยังนรกอเวจี ชั่วกัปชั่วกัลป์อย่าได้หลุดพ้นอีกเลย”