ฝาแฝด

ฝาแฝด

ฮ่องเต้จ้องเขม็งมองเฉียวจี้ไป๋อยู่นาน ราวกับจะมองทะลุร่างเขาให้ได้

ชั่วครู่ ทันใดนั้นเขาก็ทุบหมอนนวมดิ้นทองข้างกายอย่างบ้าคลั่ง ดวงตาที่ขุ่นมัวเต็มไปด้วยความเคียดแค้นเสียใจและความคลุ้มคลั่ง

“หลอกลวงเบื้องสูง! พวกเจ้าทุกคนบังอาจหลอกลวงเรา! เราจะฆ่าพวกเจ้า จะฆ่าพวกเจ้าให้หมด!”

เฮ่อจืออวี่กับเฉียวจี้ไป๋มองเขาด้วยสายตาราบเรียบ ราวกับกำลังมองคนบ้าคนหนึ่ง

ฮ่องเต้กระอักเลือดสดออกมาคำหนึ่ง “เฉียวหรูซื่อถึงกับกล้าหลอกลวงเรา บ้าเอ๊ย สมควรตายจริง ๆ!”

ท้องฟ้าที่เดิมทีมืดครึ้มด้วยเมฆดำพลันมีเสียงฟ้าผ่ากึกก้อง สายฟ้าฟาดผ่าม่านเมฆส่งเสียงดังสนั่น

ประกายฟ้าแลบสว่างวาบเข้ามาในตำหนัก ชั่วพริบตานั้นทำให้ภายในตำหนักดูเยือกเย็นวังเวงชวนขนลุก