กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คุณยายสวรรค์โปรดคุ้มครอง
หลิวเยียนหรันชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็เข้าใจได้ทันทีว่าเมื่อครู่อีกฝ่ายไม่ได้รู้แน่ชัด แต่กำลังหลอกล่อให้ตนเองคายออกมาต่างหาก
“เจ้า...!” หลิวเยียนหรันอยากจะด่าออกไปว่าไร้ยางอายสิ้นดี แต่ก็ไม่กล้าพูดออกมา
เส้นผมถูกกระชากดึงไว้แน่น หนังศีรษะเจ็บระบมจนแทบทนไม่ไหว แล้วจะกล้าล่วงเกินอีกฝ่ายต่อได้อย่างไร
“ข้าว่าแล้วเชียว ตอนนั้นข้าลงมืออย่างมิดชิด แม้แต่สามตุลาการร่วมกันสืบคดีก็ยังไม่พบร่องรอยอะไรเลย แล้วจิ้งซินจะรู้ได้ยังไง”
“นอกจากคนที่รู้เรื่องราวในอนาคตอย่างเจ้าแล้ว ก็ไม่มีทางเป็นคนอื่นไปได้ ให้ข้าเดานะ การที่เจ้าเอาเรื่องนี้ไปบอกจิ้งซิน เฉียวอี้ฮวนเองก็คงมีส่วนร่วมด้วยสินะ ไม่อย่างนั้นจิ้งซินจะพูดว่าเฉียวอี้ฮวนมีปัญญาญาณติดตัวมาแต่กำเนิดทำไมกัน”