กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สะใจไปสี่สิบเก้าตอน อัดอั้นไปตอนเดียว
“เกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วยไม่ทราบ” เสิ่นเช่อผลักเจียงฉีอวิ๋นออกแล้วเดินเข้าไป ยื่นมือหมายจะคว้าคอเสื้ออีกฝ่ายลากไปคุยฟื้นความหลังกันสักหน่อย
แต่สวีซูเจี่ยนแค่เอี้ยวตัวหลบก็พ้นแล้ว
“ซื่อจื่อ... ไม่สิ ต้องเรียกว่ารัชทายาทซีหลิงถึงจะถูก ที่นี่ไม่ใช่ซีหลิงแต่เป็นต้าโยว และถ้าจะพูดให้ชัดเจนกว่านั้นที่นี่คือสกุลเฉียว รัชทายาทมาทำตัวระรานตามใจชอบเช่นนี้ ไม่รู้หรืออย่างไรว่ากำลังสร้างความลำบากใจให้สกุลเฉียว และสร้างความลำบากใจให้คุณหนูรอง”
สวีซูเจี่ยนพูดจาหนักแน่นเปี่ยมด้วยเหตุผล ไม่ว่าใครได้มายินคำพูดนี้และเห็นใบหน้าอันหมดจดนั่น ก็คงต้องก่นด่าเสิ่นเช่อว่าหาเรื่องไร้เหตุผลกันทั้งนั้น