เจ้าคือเจ้า นางคือนาง

เจ้าคือเจ้า นางคือนาง

“มาหาข้า มีเรื่องอะไรหรือ”

เฮ่อเยี่ยนหลี่ใช้หางตากวาดมองแวบหนึ่ง “ไม่มีเรื่องอะไรหรอก แค่ที่จวนเกิดไฟไหม้จนอยู่ไม่ได้ เลยคิดจะมารบกวนเสด็จพี่สักคืน เสด็จพี่คงไม่ถือสากระมัง”

จิงหยวนรีบกระซิบข้างหูเฮ่อจืออวี่ทันที “คอกม้าของจวนจิ่งอ๋องเกิดไฟไหม้พ่ะย่ะค่ะ แต่ไฟไม่ได้หนักหนาอะไร”

น้ำเสียงของเฮ่อจืออวี่แฝงแววเยาะเย้ย “คอกม้าของจวนจิ่งอ๋องอยู่ห่างจากที่พักของเจ้าตั้งไกล ถึงไฟจะไหม้ก็ลามไปไม่ถึงที่นอนของเจ้าอยู่ดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าวันนี้ไม่มีลม ถึงไหม้ก็ลามไปที่อื่นไม่ได้ น้องรองล้อเล่นแล้วล่ะมั้ง”

“คอกม้าไฟไหม้มันลามไปไม่ถึงที่พักของอ๋องผู้นี้ก็จริง แต่จู่ๆ คอกม้าก็เกิดไฟไหม้ขึ้นมา ใครจะไปรับประกันได้ว่าต่อไปจะไม่ใช่ห้องครัวไหม้ ห้องหนังสือไหม้ หรือไม่ก็ไหม้เรือนนอนตอนอ๋องผู้นี้กำลังหลับสนิทเล่า”