กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ปากเล็กๆ นั่นขยับเจื้อยแจ้วพูดอะไรของนางกันนะ
“สมองมีปัญหา” เฉียวหว่านเหยียนทิ้งท้ายไว้แค่นี้แล้วปิดหน้าต่างเสียงดังปัง
จื่อยวนบอกว่า “ไปเถอะ”
รถม้าค่อยๆ เคลื่อนตัวไป แต่เจียงฉีอวิ๋นกลับผลุนผลันลงจากรถม้า เดินแกมวิ่งมาขนาบข้างหน้าต่างรถม้าแล้วก้าวตามไปติดๆ
“น้องหว่านเหยียน เจ้าจะไปไหนหรือ ไปศาลาว่าการใช่ไหม”
จื่อยวนชำเลืองมองสีหน้าคุณหนูของตน เป็นไปตามคาด พอพูดไม่ออกถึงขีดสุดก็ทำได้แค่หัวเราะเยาะแล้วหน้าบึ้งตึง
เสี่ยวโหวเหยียผู้นี้ปกติเป็นเหมือนประทัด ขอแค่ได้เจอหน้าคุณหนูทีไรไม่เคยมีสักช่วงเวลาที่จะสงบสุขได้เลย
ถ้าไม่โดนซ้อม ก็กำลังอยู่ระหว่างทางที่จะโดนซ้อม
วันนี้เป็นอะไรไป ทำไมถึงเรียกสนิทสนมขนาดนี้
ไม่เรียกชื่อเต็มโต้งๆ เหมือนเมื่อก่อนแล้วหรือ