กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
น้อง...น้องหว่านเหยียน
คนที่เคยกินกู่เสน่หาเข้าไปล้วนไม่มีข้อยกเว้น ดื่มหมดแล้วเป็นต้องผล็อยหลับไป พอฟื้นขึ้นมาเห็นใครเป็นคนแรก ก็จะใจสั่นไหวและหลงรักชื่นชมคนคนนั้นจนควบคุมตัวเองไม่ได้ จะเอาแต่คนนั้นให้ได้คนเดียว
ตอนนี้เสี่ยวโหวเหยียดื่มเข้าไปแล้ว หลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง พวกเขาก็ไม่กล้าคิดต่อแล้ว
นายท่านคงไม่ได้จะให้ตนเองไปเป็นคนแรกที่เสี่ยวโหวเหยียลืมตาขึ้นมาเห็นหรอกนะ
เช่นนั้นต่อไปเสี่ยวโหวเหยียมิใช่จะมารักลึกซึ้งมั่นคงกับตนเองหรอกหรือ
ซูเฟยคิดมาถึงตรงนี้ก็สะท้านวาบไปทั้งตัว
เสิ่นเช่อหยิบหลอดที่เหลือกู่เสน่หาอยู่อีกค่อนหลอดกลับมาปิดฝา แล้วพูดกับตัวเองว่า “ขมฝาดกลืนยากขนาดนี้ เฉียวหว่านเหยียนคงไม่ชอบดื่มแน่”