กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย?
“หยุดเคาะได้แล้ว เคาะอยู่ได้ไม่ยอมหยุด บอกแล้วไงว่าอย่ามารบกวนคุณหนูของข้า ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง?”
เสี่ยวอิ๋งเปิดประตูออกมาด้วยสีหน้ารำคาญใจเต็มทน กำลังจะอ้าปากไล่หลี่หานซงต่อ แต่วินาทีถัดมาก็เห็นคนคุ้นเคยที่ไม่ได้เจอกันเสียนาน
“คุณ... คุณหนูรอง?”
เสี่ยวอิ๋งยังเห็นเสี่ยวโหวเหยียแห่งจวนจิ้งอันโหวที่ยืนอยู่ข้างหลังนางด้วย ซึ่งดูแปลกไปจากยามปกติที่มักจะสวมชุดผ้าแพรสีแดงชาดควบม้าโอ่อ่าอย่างโอหังไม่เกรงกลัวใครอยู่บ้าง
เขายังคงมีท่าทีเป็นคุณชายน้อยหัวรั้นผู้ดื้อดึงไม่ยอมใครเหมือนเดิม แต่รอยฝ่ามือบนหน้านั่น...
มันช่างชัดเจนเหลือเกิน
นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?