เฉียวหว่านเหยียนเป็นแม่เจ้าหรือไง?

เฉียวหว่านเหยียนเป็นแม่เจ้าหรือไง?

เจียงฉีอวิ๋นเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะชี้ไปที่เฉียวหว่านเหยียน “ทำไมเจ้าไม่ถามนางล่ะ?”

แต่ก่อนเฉียวอี้ฮวนพูดจากับเจียงฉีอวิ๋นอย่างอ่อนโยนมาก ใจเย็นและอดทนราวกับปฏิบัติต่อน้องชายแท้ ๆ

แต่ตอนนี้ นางหมดความอดทนลงอย่างสิ้นเชิง

“ทำไมข้าต้องถามนาง? นางเป็นคนคอยดูแลเจ้าหรือไง? หรือว่านางเป็นแม่เจ้า?”

พอคำนี้หลุดออกมา แม้แต่เฉียวหว่านเหยียนยังตกตะลึง

ผู้หญิงคนนี้คงไม่ได้บ้าไปแล้วจริง ๆ หรอกนะ?

โดนหลี่หานซงทำให้โมโหจนบ้าไปแล้วเหรอ?

ดวงตาลึกล้ำของลู่จินเหย่เป็นประกายขึ้นมา เขาก้าวฉับ ๆ ไปนั่งลงบนราวระเบียงศาลาพักร้อน แล้วนั่งดูฉากตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ

เจียงฉีอวิ๋น “?????”