ไม่ตบหน้าได้ไหม

ไม่ตบหน้าได้ไหม

ตอนที่จื่อยวนกลับมาถึงเรือนหย่งหนิง เฉียวหว่านเหยียนกำลังอาบน้ำอยู่พอดี

ในห้องอาบน้ำอบอวลไปด้วยไอร้อน หญิงงามหลับตาพักผ่อนอยู่ในสระ ผิวกายส่วนที่โผล่พ้นน้ำขาวผ่องราวกับหิมะ เส้นผมดำขลับทอดตัวอยู่ริมขอบสระ งดงามจนชวนให้ตะลึง

“กลับมาแล้วหรือ”

จื่อยวนขานรับคำแล้วเดินไปริมสระ “คุณหนูทำไมถึงยอมปล่อยเฉียวชูเสวี่ยไปง่ายๆ แบบนี้ล่ะเจ้าคะ นางเกือบทำคุณหนูเสียชื่อเสียงแล้วนะเจ้าคะ แบบนี้ออกจะปล่อยให้นางรอดไปง่ายเกินไปแล้ว!”

ในใจจื่อยวนรู้สึกไม่พอใจ รู้สึกคับแค้นใจจะแย่

เฉียวหว่านเหยียนค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้วลุกจากสระ เรือนร่างขาวผ่องอันเย้ายวนราวกับดอกบัวที่เบ่งบานอย่างงดงามที่สุดในสายน้ำ บริสุทธิ์ผุดผ่องไร้ราคีมลทิน ปราศจากกลิ่นอายความหยาบโลนแม้แต่น้อย