กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
จะเรียกน้องทำไม ร้องขอชีวิตยังดีกว่า
วันรุ่งขึ้น เฉียวชูเสวี่ยส่งคนไปเชิญเฉียวหว่านเหยียนมาพบที่จวน อ้างอย่างสวยหรูว่าพรุ่งนี้จะต้องออกจากเมืองหลวงแล้ว เลยอยากกินข้าวกับเฉียวหว่านเหยียนเพื่อรำลึกความหลังเป็นครั้งสุดท้ายและขอบคุณที่ช่วยนางถอนหมั้น
เฉียวหว่านเหยียนตอบตกลง
ในห้องนอน เฉียวหว่านเหยียนมองห้องที่ดูโล่งตาไปมากเพราะแทบไม่เหลือข้าวของอะไรแล้วพลางพูดขึ้น “ได้ยินท่านอาสะใภ้รองบอกว่าพี่จะไปหลีโจว หลีโจวเป็นที่ที่ดีนะ ทิวทัศน์งดงามชาวบ้านก็เรียบง่ายซื่อตรง ราวกับแดนสวรรค์บนดินอย่างไรอย่างนั้น ท่านอารองกับท่านอาสะใภ้รองรักและเอ็นดูพี่จริง ๆ”
เฉียวชูเสวี่ยเพียงแต่ยิ้มบาง ๆ รักนางงั้นหรือ?
ถ้ารักนางจริง มีหรือจะตัดใจส่งนางไปหลีโจว ไปอยู่บ้านนอกคอกนาที่ห่างไกลความเจริญแบบนั้นได้ลงคอ?