กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ข้าไม่ได้มีชู้!
เซียวเจาไม่รู้จักหญิงสาวตรงหน้า เขามาเมืองหลวงเมื่อสองปีก่อนก็อยู่แต่ในคณะงิ้วไม่เคยออกไปไหน วันๆ เอาแต่ซ้อมงิ้วจนไม่มีเวลาไปทำเรื่องอื่น ยามนี้จึงได้แต่ทำความเคารพโดยไม่ได้เอ่ยทักทาย
“เจ้าร้องงิ้วได้ดีมาก”
จื่อยวนเดินเข้าไปยื่นทองคำแท่งหนึ่งให้เขา เซียวเจาถึงกับชะงักไปเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ทองคำหนึ่งแท่งเชียวหรือ
ต่อให้เขาร้องงิ้วไปอีกสิบปีก็ยังหาทองคำหนึ่งแท่งไม่ได้ด้วยซ้ำ นี่ไม่ใช่บุตรสาวเทพแห่งโชคลาภลงมาจุติหรอกหรือ
จื่อยวนเห็นเขายืนชะงักงันก็ยัดทองคำใส่มือเขาตรงๆ แล้วเดินกลับไปยืนข้างกายเฉียวหว่านเหยียน
“เจ้าชื่ออะไร”
“เซียวเจาขอรับ”