มีเงินจ้างผีโม่แป้งได้

มีเงินจ้างผีโม่แป้งได้

หน้าประตูโรงละครฉางหัว

“วันนี้คุณหนูของข้าอยากดูงิ้ว จะเท่าไหร่ก็ไม่มีปัญหาทั้งนั้น”

เด็กรับใช้ของโรงละครมองสาวใช้ท่าทางวางก้ามตรงหน้าพลางรู้สึกลำบากใจ “แม่นาง ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากให้พวกเจ้าเข้าไปจริง ๆ นะ แต่โรงละครของเราจะปิดทุกต้นเดือนเพื่อให้นักแสดงได้พักผ่อนกันจริง ๆ ขอรับ”

เฉียนเมี่ยวอวิ๋นชักสีหน้ารำคาญ “เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าเป็นใคร รู้หรือเปล่าว่าท่านป้าของข้าคือใคร”

เด็กรับใช้ตอบอย่างสุภาพ “ท่านป้าของคุณหนูเฉียนคือฮองเฮาเหนียงเหนียงองค์ปัจจุบัน แต่ข้าเป็นแค่คนรับจ้างทำงาน ได้โปรดคุณหนูเฉียนอย่าทำให้ข้าลำบากใจเลยขอรับ”