กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจ้าตายได้ แต่ข้าต้องไม่ตาย
“กรี๊ดดดดด!” เฮ่อเป่าจูกรีดร้องลั่น คว้ามือเฉียวหว่านเหยียนได้ก็คิดจะวิ่งหนีทันที
เสียแต่ว่าร้อนรนเกินไปเลยดันไปคว้ามือของจื่อยวนเข้า จื่อยวนต้องออกแรงสะบัดอยู่นานกว่าจะหลุดแล้วกลับมาอยู่ข้างกายเฉียวหว่านเหยียนได้
เฉียวหว่านเหยียนสีหน้าเคร่งเครียด สัญชาตญาณอันแม่นยำบอกนางว่าเรื่องราวเหมือนกำลังดำเนินไปในทิศทางที่นางกลัวที่สุด
เจียงฉีอวิ๋นกับลู่จินเหย่คอยคุ้มกันเฉียวหว่านเหยียนอยู่หน้าหลัง แต่มือสังหารที่กรูกันเข้ามาอย่างกะทันหันนั้นมีมากเกินไป ต่อให้ทั้งสองคนช่วยกันก็ยังเริ่มรับมือได้ลำบาก
ต่อให้เป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่มีวรยุทธ์สูงส่งเพียงใด หากต้องสู้คนเดียวกับคนนับร้อยก็มีแต่ทางตัน