ตายก็ตายไปสิ

ตายก็ตายไปสิ

เฉียวหว่านเหยียนใจคอไม่ดี เจ้าไม่ตาย ข้าก็ไม่มีชีวิตรอดน่ะสิ!

พอรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างแกว่งไหวอยู่ข้าง ๆ เฉียวหว่านเหยียนจึงเอียงหน้าจะหันไปมอง แต่กลับถูกมือข้างที่เพิ่งจับกริชของเสิ่นเช่อยั้งไว้

“อย่ามอง งู”

เฉียวหว่านเหยียนแน่นิ่งไม่กล้าขยับในชั่วพริบตา ที่แท้เขาขยับเข้ามาใกล้ไม่ใช่เพราะอยากจะถลกหนังนาง แต่มาจับงูหรอกหรือ

นางหัวเราะแห้ง ๆ อย่างกระอักกระอ่วน พลางมองบาดแผลบนตัวเขาที่เพิ่งถูกนางแทงไปหนึ่งที เลือดสดยังคงไหลออกมาไม่ขาดสาย ย้อมอาภรณ์สีแดงสดให้กลายเป็นสีแดงคล้ำ ชวนให้คนมองรู้สึกใจหายใจคว่ำ

เสิ่นเช่อปล่อยมือจากงูตัวนั้น แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเลือดงูบนมืออย่างใจเย็นจนสะอาด