กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คุณหนูรองหน้าตาสะสวย
เสิ่นเช่อเอ่ยเสียงเรียบ “น้องสาวข้าปากพล่อยมาแต่ไหนแต่ไร หวังว่าจิ้งอ๋องจะไม่ถือโทษโกรธเคือง แต่นับว่าแม่นางท่านนี้โชคดียิ่งนัก ถึงกับได้ครอบครองจู๋เยวี่ยที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคันศรอันดับหนึ่งใต้หล้า ไม่ทราบว่า ข้าพอจะมีเกียรติได้ทราบนามของแม่นางหรือไม่”
เจียงฉีอวิ๋นพูดเหน็บแนมขึ้นมา “รู้แล้วอย่างไร ไม่รู้แล้วอย่างไร เจ้าเป็นคนซีหลิง อีกไม่กี่วันก็ต้องออกจากต้าโยวกลับซีหลิงแล้ว คนที่วันหน้าจะไม่ได้เจอกันอีก รู้ชื่อไปจะมีประโยชน์อะไร”
เสิ่นเช่อปรายตามองเขาแวบหนึ่ง พอมองแค่แวบเดียวก็เบือนสายตากลับ
ไม่รู้ทำไม เจียงฉีอวิ๋นถึงเห็นแววรังเกียจผุดขึ้นมาแวบหนึ่งบนใบหน้าของเขา
เดี๋ยวสิ ตัวเขากับอีกฝ่ายเพิ่งเคยเจอกันครั้งแรกไม่ใช่หรือ ทำไมต้องมารังเกียจกันด้วย