กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คนมันจะซวย แค่ดื่มน้ำก็ยังซวย
องครักษ์ลับทั้งสองคนก็ตกใจเหมือนกัน พลางมองชายแปลกหน้าที่สลบไม่ได้สติอยู่บนตั่งนุ่มอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา
นั่นเป็นกระโจมของคุณหนูรองเฉียวจริงแท้แน่นอน แล้วทำไมคนที่มัดตัวกลับมาจากบนเตียงถึงกลายเป็นผู้ชายไปได้เล่า
องครักษ์ลับทั้งสองรีบคุกเข่าลงกับพื้น รอฟังคำสั่งด้วยความหวาดหวั่นไม่สบายใจ
เสิ่นเช่อหมดอารมณ์ลงทันควัน ริมฝีปากบางสีแดงสดดั่งโลหิตเอ่ยขึ้นว่า “พวกไร้ประโยชน์”
น้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งนัก นิ่งสงบราวกับบ่อน้ำนิ่งไร้ระลอกคลื่น
ชั่วครู่ เสิ่นเช่อก็หันหลังเดินกลับเข้าห้องด้านใน เสียงแผ่วเบาลอยเคว้งออกมาราวกับม่านหมอก
“เชือดคอตายเสียเถอะ”
องครักษ์คนสนิทเอ่ยถาม “ซื่อจื่อ แล้วคนที่อยู่บนตั่งนั่น...”
ในห้องด้านในไม่มีเสียงใดตอบกลับมาอีก