กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ความซวยสืบทอดกันได้
พอเสิ่นเช่อพูดคำนี้ออกมา สายตานับไม่ถ้วนก็หันขวับไปมองเขาทันที แต่เสิ่นเช่อกลับทำเหมือนมองไม่เห็นเสียอย่างนั้น
สำหรับสายตาของคนอื่น ๆ เฉียวหว่านเหยียนยังพอทำใจสงบนิ่งเป็นปกติได้ แต่พอยามที่ถูกเสิ่นเช่อจ้องมอง นางกลับรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
รู้สึกกลัว
กลัวว่าเสิ่นเช่อจะถลกหนังนาง
ในใจเฉียวหว่านเหยียนอยากจะหลบสายตาของเสิ่นเช่อ ร่างกายก็ขยับไปตามนั้น นางถือโอกาสหลบไปอยู่ข้างหลังเจียงฉีอวิ๋นที่อยู่ใกล้ที่สุด หากจะถลกหนังก็ให้ไปถลกหนังเจียงฉีอวิ๋นก่อนแล้วกัน
เจียงฉีอวิ๋นเองก็หน้าตาดีมาก คนงามก็คือคนงาม ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าคนงามต้องเป็นผู้หญิงเท่านั้น