กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ข้าชอบฝ่าพระบาทมากเลย
เฉียวอี้ฮวนมองเขาอย่างอึ้งๆ ไม่อยากจะเชื่อคำพูดที่เพิ่งหลุดออกมาจากปากเขาเลยสักนิด
โดนคนตบหน้าเนี่ยนะ ไม่เจ็บหรือไง
นางอุตส่าห์ออกตัวปกป้องเขาขนาดนี้ แล้วทำไมเขาถึงพูดจาแบบนี้ออกมาได้
เฉียวอี้ฮวนชะงักไปครู่หนึ่ง “ต่อให้ไม่เจ็บ แต่การตบหน้าคนอื่นมันเป็นการเหยียดหยามกันชัดๆ อย่างไรก็ไม่ถูกอยู่ดี มีอะไรเราก็ค่อยพูดค่อยจากันได้ ทำไมต้องลงไม้ลงมือด้วยเล่า”
เฉียวหว่านเหยียนเริ่มหมดความอดทน “บ่นอยู่ได้ บ่นไม่หยุดสักที น่ารำคาญจะตายอยู่แล้ว!”
หางตาของจื่อยวนเหลือบไปเห็นคนทางฝั่งตรงข้ามพอดี จึงก้าวขึ้นหน้าไปกระซิบข้างหูเฉียวหว่านเหยียนโดยไม่แสดงสีหน้าท่าทีใดๆ