ผู้ชายมั่นหน้าผลิตออกมาเป็นโหล

ผู้ชายมั่นหน้าผลิตออกมาเป็นโหล

ในห้องสมาธิอันเงียบสงบตรงลานหลังเรือน หลี่ซิวเฉิงนอนพักหายใจพะงาบๆ อยู่บนพื้นพักใหญ่ ถึงพอมีเรี่ยวแรงดึงเศษผ้ามอมแมมที่อุดปากอยู่ออกมา

เขานอนพักอยู่ที่เดิมต่ออีกครู่หนึ่งถึงค่อยตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืนได้ ทางด้านเจ้าเมืองหลี่หาคนไม่พบจนตามมาถึงห้องสมาธิตรงลานหลังเรือน ในที่สุดก็หาลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตัวเองจนเจอ

“อาเฉิง เจ้าไปโดนอะไรมา ใครตีเจ้ามาเนี่ย ใช่ไอ้หนูตัวแสบที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินหนาคนนั้นตามมาซ้อมเจ้าอีกแล้วใช่ไหม เจ้าไม่ต้องห่วงนะ พ่อได้พบจิ้งอันโหวแล้ว จิ้งอันโหวรับปากพ่อว่าจะลากตัวไอ้หนูนั่นมาระบายแค้นให้เจ้าแน่”

หลี่ซิวเฉิงคว้ามือทั้งสองข้างของเจ้าเมืองหลี่เอาไว้ น้ำมูกน้ำตาไหลพรากพลางร้องลั่นทั้งน้ำตา “ท่านพ่อ!”