พวกเวรตะไลนี่

พวกเวรตะไลนี่

อวิ๋นเหิงนอนไม่หลับทั้งคืน เช้าตรู่วันรุ่งขึ้นตอนตื่นขึ้นมาใต้ตาดำคล้ำหนักมาก พอฉางอันเดินเข้ามาก็ตกใจจนสะดุ้งโหยง

“คุณชาย ท่าน...ท่านไม่เป็นไรนะขอรับ”

ยามปกติคุณชายใช้ชีวิตเป็นเวลามาก พอย่างเข้าราตรีก็เข้านอน พอฟ้าสว่างก็ตื่น แล้วทำไมเช้าตรู่วันนี้ถึงนั่งเหม่อลอยอยู่บนเตียงเหมือนถูกปีศาจดูดวิญญาณจนหมดเรี่ยวหมดแรงไปได้เล่า

อวิ๋นเหิงเงยดวงตาคู่งามที่ลึกล้ำกระจ่างใสขึ้นมองเขา “ไปเอายาชำระใจกับยาสงบใจมา”

ฉางอันกะพริบตาปริบ ๆ ไม่ค่อยเข้าใจ เช้าตรู่ขนาดนี้เกิดบ้าอะไรขึ้นมาเนี่ย

ถึงในใจฉางอันจะไม่เข้าใจสักนิด แต่ก็ยังหมุนกายหันกลับไปหยิบยาชำระใจกับยาสงบใจมาให้ ทั้งยังเตรียมน้ำอุ่นแก้วหนึ่งไว้ให้เขากินยาด้วย