กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เฉียวหว่านเหยียนหายตัวไป
เฉียวอี้ฮวนพูดว่า “ท่านแม่วางใจเถอะ ข้าจะพาท่านแม่ออกไปให้ได้อย่างแน่นอน”
อู๋ซื่อค้อนใส่นางอย่างหงุดหงิด “ดีแต่พูด เวลาผ่านมาตั้งนานขนาดนี้แล้วยังไม่มีข่าวคราวแน่นอนเสียที ช่างเถอะๆ เจ้ามันไม่ได้เรื่อง แม่จะสอนเจ้าเอง ในเมื่อเจ้าไม่อยากจนตรอกจึงเสี่ยงภัย ก็ต้องกำจัดพวกที่ขวางทางเจ้าออกไปให้พ้น”
“ท่านแม่ ข้าไม่เข้าใจว่าท่านกำลังพูดเรื่องอะไร”
อู๋ซื่อกดเสียงต่ำลง “เจ้าก็หาคนไปทำลายความบริสุทธิ์ของยัยตัวดีเฉียวหว่านเหยียนนั่นเสียสิ วันหน้าอย่าว่าแต่แต่งให้รัชทายาทเลย ต่อให้แต่งกับคนฆ่าหมูยังโดนรังเกียจด้วยซ้ำ! คนเราถ้าไม่โหดเหี้ยม ตำแหน่งก็ไม่มีวันมั่นคงหรอก!”