เลิกเรียนแล้วอย่าหนีนะ

เลิกเรียนแล้วอย่าหนีนะ

บรรยากาศเงียบกริบราวกับไร้สิ่งมีชีวิต บรรดาบ่าวไพร่ในจวนไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง มีเพียงเฉียวหว่านเหยียนคนเดียวที่ยังคงสุขุมเยือกเย็น

เฉียวอี้ฮวนยกมือขึ้นกุมหน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ นางใช่ว่าจะไม่เคยถูกตบมาก่อน แต่คราวนี้น้องสาวกลับกล้าอวดดีถึงขั้นตบนางต่อหน้าคนนอกโดยไม่ไว้หน้ากันแม้แต่น้อย นี่อีกฝ่ายคิดจริง ๆ หรือว่านางในบ้านหลังนี้ไม่ได้ต่างอะไรจากสาวใช้?

“ฉีอวิ๋น เจ้าเป็นอะไรหรือไม่ ทั้งหมดเป็นความผิดของข้าเองที่ทำให้เจ้าต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย”

เจียงฉีอวิ๋นชะงักงัน เสียงของเฉียวอี้ฮวนที่สะกดกลั้นเสียงสะอื้นดึงสติของเขากลับมา

บนใบหน้ายังรู้สึกแสบร้อนผะผ่าว ฝ่ามือนั้นของเฉียวหว่านเหยียนฟาดลงมาแรงไม่เบาเลย