หมอเทวดาอวิ๋นเหิง

หมอเทวดาอวิ๋นเหิง

กลิ่นหอมสมุนไพรอันเป็นเอกลักษณ์ที่ผสมผสานตัวยานับไม่ถ้วนตลบอบอวลอยู่ในโพรงจมูก มันทั้งหอมเข้มข้นนุ่มลึก ทั้งแฝงความหอมสดชื่นที่ชวนให้ผ่อนคลาย

เฉียวหว่านเหยียนค่อยๆ ลืมตาขึ้น พอเปิดตาได้ก็ผุดลุกขึ้นมานั่งอย่างฉับพลัน พลางกวาดสายตามองรอบตัวอย่างระแวดระวัง แต่รอบข้างกลับมีแต่ความแปลกตาทั้งสิ้น

บนพื้นกระเบื้องหินสีเขียวอ่อนมีเตาถ่านที่ประทุเสียงดังเปรี๊ยะๆ เครื่องเรือนในห้องมีไม่มากชิ้น แต่กลับดูประณีตงดงามยิ่งนัก

คงเพราะยามปกติไม่มีใครอยู่ แม้ในห้องจะอบอุ่นสบาย แต่ก็ยังแฝงไอเย็นเยียบของความว่างเปล่าอยู่จางๆ

เฉียวหว่านเหยียนมองไปยังกระถางกำยานที่จุดควันกรุ่นอยู่บนโต๊ะข้างเตียง กลิ่นหอมของยาที่นางได้กลิ่นลอยออกมาจากตรงนี้นี่เอง