กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
นางไม่เหมือนคนอื่น
ดวงตาอันลึกล้ำของเฮ่อจืออวี่มองเขาอย่างเย็นชา “เจ้าเกิดในจวนโหว สุขสบายมาตั้งแต่เด็ก มีคนตามอกตามใจนับไม่ถ้วนจนทำตัวเหิมเกริมไปทั่วเมืองหลวง ตอนนี้ถึงกับกล้าทำเรื่องไร้กฎไร้ฟ้าแบบนี้ ช่างบังอาจสิ้นดี!”
เจียงฉีอวิ๋นกุมอกตัวเองอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว เขาไปทำอะไรเข้าล่ะเนี่ย?
เขามองเฉียวหว่านเหยียนที มององค์รัชทายาทที แล้วก็ดูเหมือนจะเข้าใจขึ้นมา
เดี๋ยวสิ...
เขาโดนเข้าใจผิดเต็มประตูเลยไม่ใช่หรือไง
ก็เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเฉียวหว่านเหยียนเป็นคนขอให้เขาช่วยเปลี่ยนยาให้เองแท้ๆ รัชทายาทไม่ถามไถ่สักคำก็ถีบเขาไปหนึ่งทีได้ยังไงกัน?
เจียงฉีอวิ๋นทำหน้าตัดพ้ออย่างคับแค้นใจ ถ้าเป็นคนทั่วไปเขาคงอัดอีกฝ่ายจนปางตายไปแล้ว แต่ติดตรงที่อีกฝ่ายมีฐานะสูงกว่าเขานี่สิ