ตัวรับกรรมอันดับหนึ่งแห่งจิ่วโจว

ตัวรับกรรมอันดับหนึ่งแห่งจิ่วโจว

“เฉียวหว่านเหยียน! เฉียวหว่านเหยียน!” เจียงฉีอวิ๋นหันหลังเตรียมจะออกไปหาข้างนอก แต่จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงดังเอี๊ยดอ๊าดมาจากข้างในเสียก่อน

เขาหันกลับไปมอง ก็เห็นประตูห้องเล็กด้านในถูกเปิดออก เผยให้เห็นใบหน้างดงามหมดจดดวงหนึ่ง

“จะตะโกนเรียกวิญญาณหรือไง”

เจียงฉีอวิ๋นขมวดคิ้วเดินเข้าไปหา “เจ้าทำอะไรอยู่เนี่ย”

เฉียวหว่านเหยียนเดินออกมาจากข้างใน “เสื้อผ้าของข้าผึ่งแห้งแล้ว เลยเข้าไปเปลี่ยน ชุดไว้ทุกข์ตัวนั้นเนื้อผ้าหยาบเกินไป ข้าคันยุบยิบไปทั้งตัวจนทนไม่ไหวแล้ว”

ตั้งแต่เด็กเนื้อผ้าที่นางใส่ถ้าไม่ใช่ผ้าแพรสู่จิ่นก็ต้องเป็นผ้าแพรอวิ๋นจิ่น มีชีวิตมาสิบกว่าปีจู่ ๆ ต้องมาใส่ผ้าหยาบ ๆ เลยคันคะเยอไปหมด พอเลิกแขนเสื้อขึ้นดูก็เห็นผื่นแดงขึ้นเต็มไปหมด