กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ร้องเรียกเจ้านายให้ฟังหน่อยสิ
ลู่จินเหย่รูปร่างผอมโซ เขาถูกทรมานอยู่ในลานประลองอสูรมานานถึงครึ่งปี คราบสกปรกโสมมกับคราบเลือดแห้งกรังเปรอะเปื้อนใบหน้าจนมองไม่ออกแล้วว่าหน้าตาเป็นอย่างไร
เขาถูกคนสองคนลากตัวมาไว้กลางลานประลองอสูร และเพราะถูกกรอกยา ร่างกายจึงอ่อนเพลียไร้เรี่ยวแรง แค่จะลุกขึ้นยืนยังยากเย็นแสนเข็ญ
แต่นัยน์ตาดั่งหินออบซิเดียนคู่นั้นกลับสว่างไสวอย่างยิ่ง ทั้งดูเย็นยะเยือกน่ากลัว คล้ายสัตว์ร้ายบนทุ่งรกร้างที่เหี้ยมเกรียมและดุดัน
มนุษย์อสูรอีกคนเดินออกมาเอง รูปร่างสูงใหญ่กำยำ รอยแผลบาดตาทั่วร่างจนแทบไม่มีเนื้อดีๆ เหลืออยู่เลย ใบหน้าเต็มไปด้วยความดุร้าย
เขาก้มมองลู่จินเหย่ที่อยู่บนพื้น แล้วถ่มน้ำลายรดใส่ ไม่เห็นอีกฝ่ายอยู่ในสายตาเลยสักนิด