เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 183 สารเลว!
ในตาของอู๋เจี้ยนถิงและโจวเสวี่ยฉายแววลนลานออกมาวูบหนึ่ง โจวเสวี่ยรีบพูดทันที “พ่อ พูดอะไรของพ่อน่ะ พวกเราสองคนเมื่อวานไม่มีใครขับรถออกไปสักคน อยู่ในร้านตลอดเลยนะ”
โจวคุนหาวรู้สึกผิดหวังกับลูกสาวคนนี้ถึงขีดสุดจริง ๆ
“เสวี่ยเอ๋อร์ เมื่อวานตอนเที่ยง พ่อของเสี่ยวฮุ่ยทำโอทีเสร็จปั่นจักรยานกลับมา โดนรถชนตรงทางแยกตรอกหย่งฝู ตอนนี้คนยังนอนอยู่ในห้องผู้ป่วยวิกฤตอยู่เลย แต่คนขับก่อเหตุชนแล้วหนี เมื่อวานตอนบ่ายทางตำรวจก็เข้ามาแทรกแซงสืบสวนแล้ว แม้ตอนนี้ตำรวจจะยังตรวจสอบไม่พบ
แต่คนของพ่อ ตรวจสอบออกมาแล้วว่า รถคันนั้นเป็นของแก”
ทันใดนั้นสีหน้าของโจวเสวี่ยก็เปลี่ยนไปอย่างมาก หล่อนเข้ามากอดขาของโจวคุนหาวไว้หมับ “พ่อ ฉันเอง! ฉันขับรถไม่ระวังไปชนตาแก่ตระกูลเจียงคนนั้น ฉันกลัวมากเกินไป ก็เลยหนีมา ตอนนั้นเป็นช่วงกลางวันแสก ๆ ไม่มีใครเห็น ห่อขอแค่พ่อไม่พูด ก็จะไม่มีใครรู้หรอก”
“เพียะ!”
โจวคุนหาวตบหน้าหล่อนอย่างแรงฉาดหนึ่ง เดือดดาลจนไม่อาจยับยั้ง “ฉันเกิดลูกสารเลวอย่างแกมาได้ยังไง! แกชนคนบาดเจ็บ สำหรับแกมันก็แค่นำเงินไปจ่ายชดเชย แต่แกรู้ไหมว่า การที่แกหนีไม่ช่วยคน นอกจากจะทำลายชีวิตคนคนหนึ่งแล้ว ยังจะทำลายทั้งครอบครัวของคนอื่นเขาด้วย! แกจะหนีทำไม?”
เขาไม่เข้าใจจริง ๆ ว่า ลูกสาวที่เคยน่ารักและไร้เดียงสาขนาดนั้นในตอนเด็ก ทำไมถึงกลายมาเป็นแบบนี้ในตอนนี้ได้?
ตระกูลโจวของพวกเขานั้นไม่มีอะไรเลย นอกจากมีเงิน